Βραδυνή Πλάνη…
Χτες βράδυ έπρεπε να ανέβω στη σοφίτα για να την καθαρίσω από τη βρωμιά του χρόνου. Εκεί που κουβαλούσα μια σπασμένη πολυθρόνα άρχισα να ακούω μουσική από το διπλανό σπίτι. Πλησίασα στο παράθυρο για να δω τι ακριβώς συμβαίνει και είδα από ψηλά κάτι παράδοξο. Τρεις νεαροί, γύρω στα 20, έπαιζαν το εξής παιχνίδι: Με ένα laptop, το οποίο άλλαζε χέρια με τη σειρά, επέλεγαν διαδοχικά από ένα τραγούδι για να ντύσουν μουσικά μια βραδιά που ήδη είχε γεννηθεί πάνω σε καπνούς και αλκοόλ. Η περιέργεια μου κράτησε αυτό το ιδιόρρυθμο playlist που προέκυψε και σας το ρουφιανεύω:
1) TOO MUCH ALCOHOL-RORY GALLAGHER 2) ONE BOURBON, ONE SCOTCH, ONE BEER-JOHN LEE HOOKER 3) ΠΑΝΤΑ ΓΕΛΑΣΤΟΙ-Δ. ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ 4) DISCO ΤΣΟΥΤΣΟΥΝΙ-ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ 5) ΙΚΑΡΙΩΤΙΚΟΣ-LOCOMONDO 6) ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ (Κεφαλονίτικο) 7) ΠΡΙΓΚΗΠΕΣΣΑ-Σ. ΜΑΛΑΜΑΣ 8 ) ΕΝΑ ΑΜΑΞΙ ΜΕ ΔΥΟ ΑΛΟΓΑ-Γ. ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ 9) ΗΡΩΙΝΗ ΚΑΙ ΜΑΥΡΑΚΙ-Σ. ΓΑΒΑΛΑΣ 10) A MILLION MILES AWAY-RORY GALLAGHER 11) ΠΑΠΑΔΙΑ-Μ. ΓΚΙΟΥΛΕΚΑΣ 12) Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΣΚΟΝΗΣ-ΞΥΛΙΝΑ ΣΠΑΘΙΑ 13) ΚΛΕΙΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ-Ν. ΠΟΡΤΟΚΑΛΟΓΛΟΥ 14) Ο ΠΑΝΙΣΧΥΡΟΣ ΜΕΓΙΣΤΑΝΑΣ ΤΩΝ ΝΙΤΖΑ-ΑΝΩΡΙΜΟΙ 15) YOU SHOOK ME ALL NIGHT LONG-AC/DC 16) WAR PIGS-BLACK SABBATH 17) BODIES-SEX PISTOLS 18) ΨΟΦΙΑ ΚΕΦΙΑ ΚΑΙ ΝΑΥΛΟΝ ΝΤΕΦΙΑ-ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ 18) I WANNA RIOT-RANCID 19) ΕΥΛΑΜΠΙΑ-Γ. ΓΙΟΚΑΡΙΝΗΣ 20) ΜΩΡΟ ΜΟΥ-Δ. ΠΟΥΛΙΚΑΚΟΣ 21) WHERE IS MY MIND-PIXIES 22) ΤΑ ΠΙΝΩ ΟΛΑ-ΑΝΝΑ ΓΟΥΛΑ 23) ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΥ ΤΟ ΜΑΝΤΗΛΙ ΣΟΥ (Ηπειρώτικο) 24) ΤΟ ΜΙΝΟΡΕ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ-Α. ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ 25) ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΙΙ-ΞΕΜΠΑΡΚΟΙ 26) ΕΝΑ ΓΚΟΛ-BOOTSTROKE 27) BLUE MONDAY-NEW ORDER
Μετά από περίπου δυο ώρες νύσταξα, πήγα για ύπνο και ευχήθηκα να μην κάνουν τις ίδιες μαλακίες και σε καμιά δεκαετία.
London Calling
Η τέλεση αδικήματος που αφορά σε διατάραξη κοινής ειρήνης, σωματική βλάβη ή βαριές φθορές θα επιβαρύνεται με τη χρήση κουκούλας, σύμφωνα με τα σημερινά φιρμάνια του βοεβόδα Δικαιοσύνης Nikolai Dendia ο οποίος έκλεισε με την πομπώδη μαλακία : «O Έλληνας πολίτης δεν κρύβει τα χαρακτηριστικά του και δεν φοβάται να δείξει το πρόσωπό του, ιδίως όταν διαμαρτύρεται». Θαρρώ όμως πως η προηγούμενη πρόταση αποτελεί μνημείο κούφιου λόγου με μπόλικες σκελίδες συναισθήματος, δύο πρέζες αβασιμότητας ιστορικής και δέκα συγχρονικής, σερβιρισμένης σε μια πιατέλα αυθεντίας και εγκυρότητας και όλα αυτά με την επίφαση του αυτονόητου (Το αυτονόητο είναι πιστός σύντροφος του βλάκα νου, καθότι αυτό ξέρει, αυτό εμπιστεύεται. Με το δυσνόητο και το ακατανόητο είναι το θέμα τι κάνουμε…)

Και αφού μιλάμε για ακατανόητα, αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι αν το επερχόμενο μέτρο αφορά και στις κουκούλες αυτοκινήτων ή όχι; Δηλαδή, αν εγώ πάρω την κούρσα μου και κάνω σαματά στη γειτονιά, πατήσω 3 γριές και μπουκάρω στο πολωνικό μπακάλικο της γωνίας, θα έχω ελαφρυντικά τώρα που δεν έχω κουκούλα;
Μουσικό Διάλυμα
Με έχουν πιάσει τα διαβόλια μου τελευταίως και ακούω πολύ Ultimate Spinach. Κάποιος να με προσγειώσει.
Επομένως:
Καθώς και:
Αυτά προς το παρόν από τη νέα μας εκπομπή ”Μουσικό Διάλυμα”. Επόμενες ηχοπροτάσεις μόνο κατόπιν παραγγελίας και φυσικά μόνο όταν συντρέχει λόγος.
”ΒΑΡΚΙΖΑ ΤΕΛΟΣ” είπε ο τοίχος και θυμήθηκα τον Δεκέμβρη.
Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα αποφασίσουν αν ήταν εξέγερση, χουλιγκανισμοί ή ο επιθανάτιος βρόγχος μιας χώρας που ενημερώνεται για το αν θα ποτιστούν οι καλλιέργειες της από την Petroula. Οι ιστορικοί του παρόντος μάλλον θα πρέπει να κάνουν την πάπια για λίγο καιρό και μέχρι να τελειώσουν τις πανεπιστημιακές σπουδές τους οι σημερινοί 16αρηδες, να φάνε τα μούτρα τους στον πρώτο human resources manager (που λένε και στο Ξηρόμερο), να στρώσουν χαρακτήρα και μετά έχει ο θεός…Ποιος ξέρει; Οι επόμενες γενιές ίσως να ακούνε περισσότερο Otegianni, ίσως να έχουν πιο γρήγορες συνδέσεις, ίσως να βρουν καλύτερα ναρκωτικά, ίσως βαρεθούν…
Οι πολιτικοί από την άλλη, τόσο σε παρόντα όσο και σε μέλλοντα χρόνο, είναι σταθερές αξίες. Πάντως σε μια αντίστοιχη κατάσταση σε 50 χρόνια φαντασιώνομαι τα εξής:
Σίγουρα θα υπάρχει και τότε ένας καγκελάριος που θα βρέθηκε στην λάθος θέση την λάθος ζωή, που θα περπατάει και θα σκέφτεται σαν συγκαμένος, που θα ”συγχέει” τις αποδράσεις με ελικόπτερα από τις φυλακές του με την ονομαστικοποίηση των καρτοκινητών και που στο γήπεδο θα πέφτει κάτω χωρίς να τον μαρκάρει κανείς. Από κοντά του θα υπάρχει και ένας κολαούζος που θα τον πιέζει με δεξιά προσπέραση, θα τον χέζουν λευκά περιστέρια, θα τον γουστάρουν όσοι πηδάνε σε μπουρδέλα και αυτοί που έχουν το όπλο παρά πόδας μόνο σε καιρό ειρήνης (γιατί όταν μπουν στην πόλη οι εχθροί βρίσκουν αρκετούς νοικοκυραίους στο σπίτι σε αυτά τα μέρη). Από την άλλη όχθη θα βρίσκεται και πάλι μια Πρόζα Λούξεμπουργκ που θα υπόσχεται στους παλιοαστούς ήσυχα βράδια με φεγγάρι, επαναστάσεις χωρίς ούτε καν ένα έκτακτο δελτίο, ένα μαντρί για τα παιδιά τους και μόνιμο franchise στο σφυροδρέπανο. Από κοντά και ο μελλοντικός Α.Α ( Που πάει το μυαλό σου; Αστός Αριστερός εννοώ…) θα βγαίνει από τα οδοφράγματα ως απόλυτος κάτοχος της αλήθειας, μόνος εκφραστής της νεολαίας, βέβαιος πως το δικό του 5% είναι αυτό που κάνει τη χώρα άνω κάτω, ασχέτως αν στις επόμενες βουλευτικές θα είναι έξω από το μεγάλο φαγοπότι των εδράνων. (Λυπάμαι αλλά από αυτή την υποθετική προβολή στο μέλλον η φαντασία μου θεωρεί απίθανο να ξαναϋπάρξει GAP ή αντίστοιχο κομμάτι. Αν έχουμε την τιμή να ξανασυναντήσουμε κάτι τέτοιο στο επίπεδο τον ηγετών μας θα ήταν συνετό να επιστρέψουμε στο στάδιο του κανιβαλισμού, με τις ευλογίες τις Σοσιαλιστικής Διεθνούς βεβαίως βεβαίως).
Αρκετά με τα αστεία ανθρωπάκια εδώ, στην πέτρα του ήλιου. Ας δούμε ένα βίντεο με τη φωνή κάποιου που ξέρει να πολεμά, που βλέπει χιλιάδες χιλιόμετρα πέρα από τον κώλο του, όταν οι φλόγες είναι πιο ψηλές από το εορταστικό μας δέντρο.
Εφτά άνεμοι στα ημερολόγια και τις γεωγραφίες του Νοτου. Πρώτος άνεμος, μια αξιοπρεπής, μανιώδης νεολαία…