Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα αποφασίσουν αν ήταν εξέγερση, χουλιγκανισμοί ή ο επιθανάτιος βρόγχος μιας χώρας που ενημερώνεται για το αν θα ποτιστούν οι καλλιέργειες της από την Petroula. Οι ιστορικοί του παρόντος μάλλον θα πρέπει να κάνουν την πάπια για λίγο καιρό και μέχρι να τελειώσουν τις πανεπιστημιακές σπουδές τους οι σημερινοί 16αρηδες, να φάνε τα μούτρα τους στον πρώτο human resources manager (που λένε και στο Ξηρόμερο), να στρώσουν χαρακτήρα και μετά έχει ο θεός…Ποιος ξέρει; Οι επόμενες γενιές ίσως να ακούνε περισσότερο Otegianni, ίσως να έχουν πιο γρήγορες συνδέσεις, ίσως να βρουν καλύτερα ναρκωτικά, ίσως βαρεθούν…
Οι πολιτικοί από την άλλη, τόσο σε παρόντα όσο και σε μέλλοντα χρόνο, είναι σταθερές αξίες. Πάντως σε μια αντίστοιχη κατάσταση σε 50 χρόνια φαντασιώνομαι τα εξής:
Σίγουρα θα υπάρχει και τότε ένας καγκελάριος που θα βρέθηκε στην λάθος θέση την λάθος ζωή, που θα περπατάει και θα σκέφτεται σαν συγκαμένος, που θα ”συγχέει” τις αποδράσεις με ελικόπτερα από τις φυλακές του με την ονομαστικοποίηση των καρτοκινητών και που στο γήπεδο θα πέφτει κάτω χωρίς να τον μαρκάρει κανείς. Από κοντά του θα υπάρχει και ένας κολαούζος που θα τον πιέζει με δεξιά προσπέραση, θα τον χέζουν λευκά περιστέρια, θα τον γουστάρουν όσοι πηδάνε σε μπουρδέλα και αυτοί που έχουν το όπλο παρά πόδας μόνο σε καιρό ειρήνης (γιατί όταν μπουν στην πόλη οι εχθροί βρίσκουν αρκετούς νοικοκυραίους στο σπίτι σε αυτά τα μέρη). Από την άλλη όχθη θα βρίσκεται και πάλι μια Πρόζα Λούξεμπουργκ που θα υπόσχεται στους παλιοαστούς ήσυχα βράδια με φεγγάρι, επαναστάσεις χωρίς ούτε καν ένα έκτακτο δελτίο, ένα μαντρί για τα παιδιά τους και μόνιμο franchise στο σφυροδρέπανο. Από κοντά και ο μελλοντικός Α.Α ( Που πάει το μυαλό σου; Αστός Αριστερός εννοώ…) θα βγαίνει από τα οδοφράγματα ως απόλυτος κάτοχος της αλήθειας, μόνος εκφραστής της νεολαίας, βέβαιος πως το δικό του 5% είναι αυτό που κάνει τη χώρα άνω κάτω, ασχέτως αν στις επόμενες βουλευτικές θα είναι έξω από το μεγάλο φαγοπότι των εδράνων. (Λυπάμαι αλλά από αυτή την υποθετική προβολή στο μέλλον η φαντασία μου θεωρεί απίθανο να ξαναϋπάρξει GAP ή αντίστοιχο κομμάτι. Αν έχουμε την τιμή να ξανασυναντήσουμε κάτι τέτοιο στο επίπεδο τον ηγετών μας θα ήταν συνετό να επιστρέψουμε στο στάδιο του κανιβαλισμού, με τις ευλογίες τις Σοσιαλιστικής Διεθνούς βεβαίως βεβαίως).
Αρκετά με τα αστεία ανθρωπάκια εδώ, στην πέτρα του ήλιου. Ας δούμε ένα βίντεο με τη φωνή κάποιου που ξέρει να πολεμά, που βλέπει χιλιάδες χιλιόμετρα πέρα από τον κώλο του, όταν οι φλόγες είναι πιο ψηλές από το εορταστικό μας δέντρο.
Εφτά άνεμοι στα ημερολόγια και τις γεωγραφίες του Νοτου. Πρώτος άνεμος, μια αξιοπρεπής, μανιώδης νεολαία…
