Κυνομαχίες με ανθρώπους.

Σαν χριστιανός κ’ ορθόδοξος σ’ αυτή την κοινωνία  είπα να ξεσκάσω λίγο προκειμένου να εορτάσω την άφιξη της Παρασκευής, τελευταίας μέρας της εργάσιμης εβδομάδας  και με τα πολλά μπέρδεψα τεκίλα και μπύρα αμέσως με την άφιξη μου στο σπίτι από τη δουλειά. Αφού ακολούθησε μια αλλόκοτη παρτίδα τάβλι, ένας αγώνας μπρα ντε φερ, ένα σπασμένο βάζο, μια στάμπα καφέ σε έναν πορτοκαλί τοίχο και κάνα δυο τηλέφωνα με κάτι ξενέρωτες και καραβοτσακισμένες πήρα την μεγάλη απόφαση. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να μην πάω για το καθημερινό μου τρέξιμο-περπάτημα.  Ή μάλλον υπάρχουν πολλοί και κάποιοι απ’ αυτούς περιγράφονται παραπάνω. Έτσι και έγινε…
Η διαδρομή από Ριζούπολη μέχρι το άλσος της τιμημένης  Ν. Φιλαδέλφειας μέσω Προμπονά και περίπου παράλληλα με το εκεί ποτάμι περνάει από μια σχετικά όμορφη περιοχή για τα δεδομένα της Αθήνας, μιας πόλης που η πλέον χρήσιμη παρέμβαση στο αστικό τοπίο θα ήταν ένας βομβαρδισμός αντίστοιχος της Δρέσδης. Σε αυτό το κομμάτι όπως είναι λογικό περπατάω, σαν τους συνταξιούχος και σκέφτομαι και την σύνταξη ενίοτε. Υπάρχουν πολλές μονοκατοικίες, στις οποίες φύονται πολλά σκυλιά. Αυτό φυσικά δεν αποτελεί πρόβλημα, εκτός του ότι εκεί που περπατάς στα πλατιά ευτυχώς πεζοδρόμια σε ξυπνάει από τις ηλίθιες σκέψεις σου κάποιο γενναιόδωρο γάβγισμα. Το θέμα δημιουργείται όταν κάποιο από αυτά τα σκυλιά έχει κόπανο ιδιοκτήτη, ο οποίος το βγάζει για βόλτα εκεί που εσύ τρέχεις.
Παράλληλα με το πάρκο και στην πλευρά του επί της Δεκελείας έχει ένα μεγάλο σε πλάτος πεζοδρόμιο , το οποίο τις βραδυνές ώρες, που είναι κλειστό τα άλσος, είναι ωραίο μέρος και για τρέξιμο και για βόλτα και για σκυλοβόλτα. Όλες αυτές οι δραστηριότητες μπορούν να συνδυαστούν αρμονικά. Μέχρι και τύπος που ψαρεύει στην άσφαλτο θα μπορούσε να συνυπάρξει εκεί. Έτσι νόμιζα μέχρι σήμερα, που εκεί που έτρεχα άκουσα την πιο ηλίθια ατάκα της εβδομάδας (Μετά το ‘Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα’ του GAP φυσικά. Ρε γαμώτο πολλοί μαρξιστές μαζευτήκαμε… Γιατί δεν κάμουμε μια επανάσταση;). Μία κυρία λοιπόν γυρνάει και μου λέει:
-Νεαρέ εδώ δεν είναι για τρέξιμο. Να πάτε σε ένα γήπεδο. Εδώ βγάζουμε τα σκυλιά μας.
Δεν απάντησα γιατί σήμερα είπα να εξαντλήσω την αποφασιστικότητα μου και την  ετυμολογία μου γραπτώς και όχι σε περίεργες κυρίες,  σε πιωμένες κλήσεις και σε χαμένες παρτίδες τάβλι. Μαλακία μου.
Δημοσιεύθηκε στο:  on Μαΐου 22, 2009 at 1:06 πμ Comments Off

Τρέλα πουλάς;

Ο Βαν Γκογκ σε μια άγρια κρίση του κόβει το αυτί του και προσπάθησε να το δώσει σε μία πόρνη. Ο Νίτσε περνάει στην άλλη πλευρά ,όπως λέει ο μύθος, όταν βλέπει έναν αμαξά να μαστιγώνει βάναυσα ένα άλογο. Από την επόμενη μέρα αρχίζει να στέλνει επιστολές υπογράφοντας ως Διόνυσος ή Εσταυρωμένος. Ο Βιζυηνός μας άφησε έγκλειστος στο Δρομοκαίτειο και ο νομπελίστας Τζον Νας έβλεπε να τον απειλούν τύποι με κόκκινες γραβάτες. Ο Ρεμπώ ξεφεύγει και δίνει μια πολύ όμορφη εικόνα σχετικά:
Ξεγέλασα την τρέλα.
Κι’ η άνοιξη μου προσκόμισε το φρικαλέο γέλιο
του ηλίθιου.
Στα δικά μας η γνωστή τραγουδίστρια προσπάθησε να πνιγεί σε ένα συντριβάνι νοσοκομείου και να πάθει ηλεκτροπληξία ή κάτι τέτοιο, αφού πρώτα διατεινόταν ότι συνομιλούσε με θεούς, πρωθυπουργούς, τον καρκίνο τον ίδιο και ξάφνου μετά εγκλεισμός και φαρμακευτική καταστολή. Όλα αυτά σε πανελλήνια μετάδοση πάντα. Και τότε ακριβώς μας έπιασε μια παράκρουση πολιτικής ορθότητας και άρχισαν να ακούγονται ελβετόψυχες αναλύσεις  του τύπου ‘κρίμα τη γυναικούλα’, ‘δεν άντεξε την πίεση η κακομοίρα’, ΄’της φούσκωσαν τα μυαλά’ και άλλα.
Η αλήθεια για μένα είναι οτι οι στόχοι της (δόξα και χρήμα) εκπληρώθηκαν στο ακέραιο. Ως εκ τούτου την θεωρώ απολύτως πετυχημένη και δεν την λυπάμαι, όπως και δεν λυπάμαι (ή μισώ ή αγαπώ ή χαίρομαι) κανέναν η παρουσία του οποίου με τη βία καταλαμβάνει χώρο στον σκληρό δίσκο του μυαλού μου. Και μην αναλύσουμε τώρα αν προσωπικότητες όπως Pania, Galatis, Katman, Gavalas, Mr National Mpoutia, Psinaki, ή η εν λόγω Psychedelic Efi και λοιποί μας έγιναν γνωστοί με τη βία ή όχι. Βία ασκείται και στις μάνες μας από τις κουτσομπόλες της γειτονιάς της μεσημεριανής ζώνης, βία ασκείται και στους φίλους μας από τον Μεγάλο Φτασμένο  Έλληνα Laki, βία ασκείται και σε μας από τα ξακουστά μεγάλα mediaμπλογκ κάθε φορά που θεωρείται αυτονόητο ότι γνωρίζουμε την κόρη της Lady Angela. Και μην πει κανείς ότι έχει δικαίωμα επιλογής κάποιος να αγνοεί τα παραπάνω γιατί  αφενός το ζητημα τώρα δεν είναι πως επεξεργάζεται κανείς τα δεδομένα του βομβαρδισμού μας αλλά  ότι τελικά υπάρχει αυτός ο βομβαρδισμός και είναι έντονος, αφετέρου όποιοι προσπαθούν συνειδητά να απέχουν της νεο-ελληνικής παιδείας και κόβουν την παροχή του ρεύματος απλά απομονώνονται.
Το ειρωνικό του θέματος είναι η αντίδραση των ΜΜΕ για το ζήτημα της τραγουδίστριας. Όλα τα ΜΜΕ καταδίκαζαν αυτές τις μέρες των εαυτό τους. Τα ίδια μέσα που προηγουμένως τα έβλεπες να την περιφέρουν σαν αρκούδα από πανηγύρι σε πανηγύρι  ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι τα μέσα την τρέλαναν. Και αρχίζουν τις τούμπες, τις μετάνοιες και τις αναλύσεις σαν να  έσκασαν στον πλανήτη με την τελευταία σύνδεση. Απολαυστικότερος όλων ο Ταρζάν πράκτορας που αφού κατέστρεψε καριέρες κόσμου και κοσμάκη αναζήτησε και φυσικά βρήκε μεταφυσικά αίτια για την πτώση της καλλιτέχνιδας.
Δεν μπαίνω στη λούμπα να την αγιοποιήσω. Το παιχνίδι ήταν εξαρχής στημένο.  Οι δύο πλευρές ( Μέσα-μάνατζερ και θύμα) αποφάσισαν να τα αρπάξουν από ένα λοβοτομημένο κοινό, δηλαδή εμάς. Εύκολο έργο, χιλιοπαιγμένο…Δεν υπολόγισαν τις συνέπειες βέβαια, αλλά ούτως ή άλλως δεν θα τις πληρώσουν και οι δύο. Το πολύ πολύ να γραφτεί και κάποιο βιβλίο όταν τα πράγματα επανέρθουν στους κανονικούς ρυθμούς.
Δημοσιεύθηκε στο:  on Μαΐου 9, 2009 at 8:27 μμ Comments Off